I love Pizza..met wijn

I love Pizza..met wijn

 

‘Er is geen product in de wereld in staat om zoveel culinaire emoties op te wekken als de Napolitaanse pizza…’ Carlo Petrini, Internationaal voorzitter Slow Food.

Eten jullie weleens pizza?

Ja toch?

Iedereen eet pizza, de hele wereld eet het, pizza komt  in vele  kwaliteiten;  je koopt het bij de supermarkt, bij de fastfoodketens, bij authentieke restaurantjes of je maakt de pizza zelf.

Water, meel, desem (of gist) en tijd… Dat zijn de basis ingrediënten voor dé Napolitaanse pizza.

Napolitaanse pizza is kunst, gebaseerd op eeuwenoude geheimen en regels.

Een dikke, luchtige rand met een knapperige korst en fluweelzachte bite, belegd met dieprode tomatensaus, verse buffelmozzarella, de beste olijfolie en frisgroene basilicum…

Op een mooie zaterdagavond  werd ik uitgenodigd om pizza te testen en een oordeel te geven, en de grote vraag: kan er wijn bij en welke wijn gaan we drinken.

Een bevlogen kok, en wijnkenner; Arend Voet, nu rector Luzac in Alkmaar, heeft een pizzaoven in zijn atelier.

Arend Voet met zijn gasten

We komen in een warm huisje, met een knapperend vuur, en zien een man met een schort die ons begroet met een bubble; een Blanquette de Limoux, gemaakt van Mauzac druiven.

Ik word gehypnotiseerd door de oven; een groot warm vuur, hij geeft veel warmte af; af en toe legt Arend een blokje beukenhout in de oven.

De blokken liggen achterin, in het midden komt de pizza, de thermometer wordt gebruikt om de hitte precies te meten.

De pizza wordt gebakken bij een temperatuur van 485°C

Het bakken duurt tussen de 60-90 seconden!

Pizzaoven vuurtje

En dan komt het verhaal: het begint met het deeg:

Het deeg rijst ongeveer 24-48 uur en krijgt hierdoor een intens aroma.

Hierdoor wordt het deeg nog luchtiger en en krijgt een mooie structuur, knapperigheid bij het bakken.

Het hoge vochtpercentage zorgt echter wel voor een moeilijk handelbaar deeg.

Het uitwerken van de bodem, zonder het rijsproces teniet te doen, is daarom een combinatie van gevoel en ervaring:

Een bolletje pizzadeeg, nooit omdraaien; de structuur moet intact blijven.

Vers pizzadeeg

En rustig uit rollen, eigenlijk met je vingers zachtjes op de rand drukken zodat de pizza uitrekt.

Dan de dingetjes erop leggen, we beginnen met een pizza Bianco, met verse rozemarijn, olijfolie én zeezout.

Arend pakt verse coquilles en zeekraal voor de tweede ronde.

De grootse chardonnay heeft in de smaak: truffel, boter, paddestoel en nog steeds heerlijke zuren.

Deze wijn met toast en aardsheid, past super  bij de knapperige desem-deegkorst.

Tussendoor maakt Arend voor de kids pizza salami artisjok met tomata passata: rijpe tomaten door een zeef drukken en voila beetje zout erbij roeren en klaar.

De pizza met paddestoelen past goed bij de Nebbiolo Travaglini, uit Gattinara, het meest noordelijke Nebbiolo -wijngebied van Italië.

Topper van de avond is de pizza met het langzaam gegaarde Coppa di Parma.

De varkensschouder is zes uur zachtjes gegaard met venkelzaad, zout, beetje ‘knof’ en een pepertje.

Het vlees valt uit elkaar, Arend geeft ons stukjes te proeven en stuurt me opnieuw de wijnkelder in:

“Haal maar een fles uit de kelder” roept Arend, en zo kwam deze fles op tafel:

Seriously Old Dirt uit Paarl, met zwoele zwarte bes, met heerlijke zoete kruiden, en een lange afdronk, de volste wijn van de avond.

 

De avond was vervuld met gesprekken over koken, wijn en over elkaar; waar genieten we van, ja van een sexy pizza en fijn gezelschap.

Op deze fijne plek in Heiloo heb ik de lekkerste pizza’s ooit gegeten.

Met liefde gemaakt door een geweldige foodie; iemand die bevlogen is van heerlijk eten en er heel veel van weet.

I love Pizza forever zeker na deze heerlijke avond.

By | 2017-12-11T03:28:28+00:00 6 december 2017|0 reacties

Geef een reactie