Wisten jullie dat Schoorl de breedste duinenrij van Nederland heeft?

Dat Schoorl een prachtig strand heeft waar je alleen met de fiets kan komen?

En dat Schoorl een Michelinster restaurant heeft?

Ik woon sinds 1988 in Bergen, het dorp ligt direct naast Schoorl, de bossen en duinen lopen in elkaar over, het is eigenlijk één dorp, wat doorloopt via Groet naar Hargen. Daar eindigen de duinen en daar begint de Hondsbossche zeewering waar je richting Petten fietst. Onze reizen dit jaar beperken zich tot nu toe tot Nederland, en wij worden nog steeds blij van alle mooie genietmomenten.

Ik kies twee lievelingsplekken waar ik over wil bloggen:

Strandpaviljoen Paal 29 staat op het strand, een originele strandtent zoals het altijd geweest is, buiten zitten op het terras, achter glas, koekeloeren naar de zee, het strand en de meeuwen, en lekker puur eten en met een glas rosé erbij.

Neem vooral de yoghurt met fruit, noten en honing, koop een borreltas en neem die mee het strand op, met die lekkere rosé, of bestel gamba’s met knoflook en chili-olie met boerenlandbrood.

Of een gebakken visje met frietjes en sla.

Je zit daar ver van de bewoonde wereld, geen herrie van andere strandtenten, weinig mensen, en wat ook heel lekker is, dat je voor weinig geld een parasol, een ligbed en windscherm kan huren.

Dus een dagje strand aan de kust bij Schoorl wordt fijn, en zorgeloos, alles is er, ik zeg doen!

Na die heerlijke dag of middag fiets je door de duinen terug via de Berenkuil naar Schoorl, waar Hotel Restaurant Merlet aan de rand van het dorp ligt, met een weergaloos uitzicht op de weilanden vanaf het terras en restaurant.

Door mijn totaal andere leven, wat mij doet beseffen dat iedere dag telt, wil ik zeker daar eten met mijn Jaap. Dat was best een dingetje want Merlet zit bijna altijd vol, wat een zeer goed teken is!

In 2018 heeft Merlet het restaurant verbouwd; dit is een korte omschrijving van Michelin Nederland:

Een eetzaal volledig bedekt in bladgoud. Een moswand achter de gezellige open haard. 3D-effecten. Een glazen wand waarop zand stilaan duinen vormt. Kortom: het decor van Merlet is uniek! De omringende natuur wordt op een verbluffende manier naar binnen gehaald. U wordt hier betrokken in een uitermate boeiend verhaal.

John Breed de beroemde kunstenaar van grote objecten, heeft veel met het interieur gedaan, de kunstwerken zijn van hem, ik vind bijna alles wat je ziet in de beide restaurants, intrigerend, maar geeft ook een rustig warm gevoel. De witte klassieke tafelkleedjes zijn vervangen door mooie notenhouten tafels, alles lichter en moderner, ik hou vooral van de nieuwe kleuren.

Jonathan Zandbergen is de chef en hij is echt ongelofelijk goed, ik hou ervan om producten van dichtbij te eten, zeker nu, en weet dat hij een visser heeft die elke dag verse vis aan hem levert via het strand; Jack Zwagerman.

Dinsdag 25 augustus stappen wij op de fiets richting Merlet, we krijgen een mooie tafel met uitzicht op de tuin. Thuis hadden we al bedacht dat we het menu Smaak van Nederland wilden eten, dus geen menukaart nodig, en de wijnkaart, die is fantastisch, toch kozen we het arrangement, met halve glazen, beter, en precies goed!

We beginnen met een glas Ruinart met drie amuses, geserveerd in een heel fijn champagneglas, ik proef gerijpt fruit, en tonen van noten van hazelnoot en verse amandelen, en vers brooddeeg, een goed begin van de avond bij de oester met wasabi, Noordzeekrab en lever met rode biet en honingmelasse.

Het wijngedeelte wordt die avond uitgevoerd door maitre Rein Denneman, hij is bijna net zo begeisterd van wijn als sommelier Stefan Wierda, hij voelt goed aan wat we willen, en komt bij het groentegerecht met een tweede wijn, heel goed gedaan!

Merlet is bekend om de aandacht aan de gasten van de eigenaren, Martin en Carla van Bourgogne, de baas was er de hele avond, het is fijn om te voelen dat je echt welkom bent. Alle gangen waren verrassend, we wisten niet wat we kregen, het menu met de wijnen kregen we in een persoonlijke envelope overhandigd bij vertrek.

We hebben een unieke avond bij Merlet doorgebracht, we voelden opnieuw dat we niet ver hoeven te gaan om te genieten, 15 minuten fietsen, de terugweg was grappig, het stormde al, overal lagen takjes en gevallen eikels, capuchon op en hard fietsen. De volgende dag was de heftigste storm van het jaar aan het razen over Nederland.

Ik ga straks weer rondje duinen doen, en een lekker vorkje prikken bij het Paviljoen Paal 29!

Want ik ben gek op Schoorl!