Dit is het landgoed waar ik een aantal dagen mocht verblijven, het heet Abbaye du Palais, en het ligt in Creuse, in het groene hart van Frankrijk.

Nergens is de lucht schoner, zijn er zo weinig mensen en lijkt het alsof je in Canada bent, met de mooie franse huizen, bomen en kastelen.

Martijn en Saskia Zandvliet zijn hier jaren geleden met hun kinderen gaan wonen en hebben de bouwval tot een ultieme genietplek gemaakt, met focus op gastbeleving en het grote genieten.

Ze vroegen mij: “kan jij een kookgroep uit Nederland begeleiden met wijn?”

Het klinkt als muziek in mijn oren, natuurlijk regel ik wijn, vervoer en tijd.

Ik vlieg als altijd, wijn in mijn koffer en autootje huren en voilà!

Nu kan het gebeuren dat een koffer niet aankomt, en dat was zo, mijn koffer kwam twee dagen later en de Carmenère van Matetic heeft het niet overleeft….mijn grijze trui was roze toen ik hem uitpakte….

 

 

Werkende handen van Harriet en van Diederik, de dag dat we met safraan werkten, alles met dat bijzondere kruid, beroemd om zijn aardse smaak en de warme kleur die ze afgeven.Natascha begeleidt ons, alles wordt zelf gemaakt, in de Safraanboerderij van de familie Werro. Ik had in E-Leclerc wijn gekocht, bedenkend dat de smaak van safraan best krachtig is, jodium, hooi, aroma’s die je niet vaak tegenkomt….drie verschillende wijnen erbij, de Jurawijn, de vin jaune, gele wijn bedacht goed erbij, not dus, deze was te krachtig voor de zachte risotto, de Chardonnay van Bertrand, zonder sulfiet prima, en de Haut-Savoie wijn was fris, het kruidje gemaakt van stampertjes van de krokus, die in oktober bloeit geeft heel veel kleur en smaak af.

Natascha vertelde dat ze begonnen met 1000 krokussen, en dat de productie een half gram per jaar was….daarna zijn we gaan bijplanten en nu kunnen ze een redelijke hoeveelheid produceren.

Safraan is het duurste kruid ter wereld, het imago is groots, de beste komt uit Iran, Spanje heeft de grootste productie en Frankrijk doet zijn best goede kwaliteit bloemen te planten.

stampertje van de krokus worden gebruikt en gedroogd

We maken risotto, vers briochebrood, meringues, crème anglaise en tiramisu, alles met safraan.

De groep gaat koken als we terug komen in de Abbaye, iedereen is bezig om het diner te maken.

S’avonds bij het diner drinken we een mooi glas rode wijn, een Visan uit de Rhône.

Ik maak een sprongetje naar de wijnworkshop die ik heb gemaakt, want deze gasten weten al veel van eten, dus ga ze uitdagen met een proeverij met uitleg over de verschillen tussen Franse druivenrassen en die uit de Nieuwe Wereld.

De grap is dat ik flessen mee heb uit NL, en dat ik flessen in de supermarkt heb gekocht, bij de E-Leclerc in Clermont Ferrand, waar je zoveel keuzes hebt, van €2 tot en met de grootse wijnen van Bordeaux.

De proeverij begint om 10 uur en ik weet dat je dan op je best bent met proeven.

We beginnen met een bubblewijn, een Crémant de Bourgogne en een van de gasten roept “wij waren daar vorige week!” ik leg het proces uit van het maken van een wijn met “methode tradionelle, we proeven het eerste glas, en beginnen de proeverij. We proeven Sauvignon Blanc uit Reuilly en Constantia, de verschillen zijn enorm groot, vooral de rijping maakt dat de franse wijn zachter en meer complex is, daarna twee Chardonnays, eentje uit Macon de ander uit California, de een met een beetje hout, de ander met nieuw Amerikaans hout.

De Rieslings zijn verrassend: Pegasus Bay uit Nieuw Zeeland heeft veel meer smaak en structuur, en wint het van de Elzas.

Daarna Haut Medoc tegenover MacLaren Vale, twee volle wijnen, allebei complex en vol, de Australische hoger alcohol, tenslotte twee Malbecs, een Cahors en een Argentijn, de laatste heeft by far meer fruit en meer in balans.

We eindigen met de conclusie dat Frankrijk wint qua smaakvoorkeur en begrijpen dat wijnen van ver uit de nieuwe wereld, anders zijn; zwoeler fruit, hoger alcohol, de franse wijnen zijn meer complex, dat zijn meer laagjes smaken.

Prijs kwaliteit is duidelijk, koop je wijnen in het land waar je bent.

De flessen drinken we aan de lunchtafel met heerlijke pate’s, een croûte van aardappel,  zalige geitenkazen van de boer en salade die ik in Frankrijk het lekkerst vind, met een mooie vinaigrette.

’s Middags gaat de groep verder met een chocolade workshop en ik ga chillen bij het zwembad van de Abbaye, maak nog wat foto’s en help met het prepareren van de tiny houses op het landgoed.

Ik bedenk dat Sas en Martijn een ongelofelijke mooie plek hebben om een week actief te zijn of helemaal in de watten gelegd te worden; bijvoorbeeld aanschuiven aan de grote tafel in de Grand Salon een driegangen menu van Martijn en lekkere wijn en koffie/thee voor €39.

Conclusie een enorm feelgood daar in Frankrijk, met een nuchtere Nederlandse kijk op gastheerschap: zorgen dat alles in orde is voor de gasten.

https://www.abbayedupalais.com/

De franse wijnen gekocht in Clermont Ferrand, de andere wijnen uitArgentinie Australie, Nieuw Zeeland en Zuid Afrika bij de Gouden Ton en Ad Bibendum.