Ben jij nog nooit in de Douro geweest? hoezo niet, hoe kan dat?

Als je altijd naar dezelfde wijnbestemming, Zuid Afrika, reist dan kan het zijn dat je de mooiste wijnbestemmingen mist, en als wijndocent nu moest ik echt een reis naar Portugal plannen, het is namelijk het vierde wijnproducerende land van Europa.

Een groot kruis in de agenda, en zeven dagen weg; eerst Lissabon, Alentejo met privé bezoek aan een buurmeisje wat daar 30 jaar woont, bezoek aan Esporao, echt een megagroot wijnbedrijf en Ervideira, boutique met erg goede wijnen, daarna naar het noorden via Obispo en Coimbra, naar de rivier Douro waar de legendarische wijngaarden liggen.

blij bij Esporao

Douro is toch port? hoor ik van mijn omgeving, ja dat klopt, maar voordat wijn port is moeten er eerst druiven groeien, dezelfde druiven als voor wijn.

En zo geschiedde het dat wij eindelijk in de Douro waren, onze blijheid kon niet op want we hadden een topplek gescoord om te slapen: het landgoed van een gravin die haar kamers ter beschikking stelt voor gasten om rendabel te kunnen wonen en die zelf jam maakt en stoofpotten kookt in de authentieke keuken.

Hier moet je zijn om het adelijke gevoel te krijgen, gasten te ontmoeten aan de table d’hôte en in alle rust te slapen tussen de wijnranken, ja 200 hectares wijnstokken, olijfbomen en appelbomen.

landgoed van de gravin bij Lamego

Om de Douro te zien rijden we naar Peso da Regéa, de brug over naar rechts, langs de rivier en de een na de andere quinta, zo heet een domaine of bodega.

Jaap wil eerst alles verkennen, ik ook, en rijdend na een korte stop om het “schutten” in de sluis van een rivierschip te zien, zeker 20 meter hoogteverschil, komen we bij een chique bedrijf aan: Quinta do Bonfim van Symmington

Na een quick scan, en zo zijn we en toch hoop oe en ah gaan we verder, want we willen kleine onbekende bedrijven ontdekken, en zo komen we bij Quinta da Rosa in Pinhao, het hart-centrum van de streek, waar we een onwijs uitzicht hebben en een plek om te lunchen. Een heerlijk glas witte Douro wijn, en een maaltijd en we zijn intens gelukkig en dat op zondagmiddag.

We rijden verder en slingerend komen bij Quinta do Noval, we rijden de oprijlaan op en helaas is er geen proefmogelijkheid, wel eindeloze wijnstokken in terrassen, de oogst is voorbij en de laatste trossen liggen op de grond, niet alles wordt gebruikt.

Vale de Mendez, vanaf de uitrit bij Quinta de Noval

Ik verbaas me over de steilheid van de wijngaarden en de enkele rijtjes op een terras, de oudste rijtjes hebben 1 of 2 rijtjes wijnstokken, op een terras met losse stenen muren om de grond tegen te houden; de socalcos, Unesco werelderfgoed.

Dan heb je de patamares, betekent platform, dezelfde set-up, zonder stenen, en soms zie je traditionele wijnstokken op een rijtje, verticaal, dat kan als het minder steil is, vinha ao alto.

Druivenrassen in Portugal zijn anders dan in de rest van de wereld, zij hebben hun eigen rassen, meer dan 250 soorten, vaak door elkaar in een wijngaard, de zogenaamde ‘fieldblend’.

page311image45869216

Touriga nacional, touriga francesa, tinta barroca tinta roriz, en wit: viosinho, gouveio, rabigato, en weet je eerlijk gezegd, ken ik niet een van de witgenoemde druivenrassen.

We zijn onder de indruk van de Douro en besluiten nog een dag te blijven, want we willen proeven.

Bezoek aan Quinta do Seixto, een bedrijf dat door Sandeman wordt gerund, ook Sandeman heeft naarst sherry veel andere takken van sport, waaronder port en stille wijn. Het valt onder SoGrapes waar Mateus rosé de meest verkochte wijn is. een gigant weer, ik druip direct af, want wil graag de kleintjes vinden, de bedrijven die onbekend zijn.

Lunchen dan maar, aan het water bij Pinhao, een heerlijke tent LBV27.

Heerlijk restaurant, neem vooral de vis

En zo komen we via tips van Jan Messing en Syvia Geerts bij Wine&Soul, waar we een rondleiding krijgen en proeven.

Dit kleine bedrijf ligt in het piepkleine dorpje Vale de Mendiz, vlak bij Noval, de wijngaarden liggen op het zuiden, en zijn én op platform als in de lengte, de meeste druiven staan door elkaar, soms wel vijftig soorten.

De grap van wijnmaken in Portugal is het stampen van de druiven met de voeten , in grote betonnen bakken, waarom doen ze dat?

Om zo weinig mogelijk de druiven te beschadigen, om de pitjes heel te houden en eigenlijk zacht te persen, zodat de tannines en schillen intact blijven. Bij portmakers gebeurt dit meestal een of twee keer door een grote groep mensen met korte broek, bij Wine&Soul worden de rode druiven 7 dagen lang getreden twee uur achter elkaar, daarna nog een keer twee uur. dus meer werk, meer afgifte van kleur van de schil en langer inweken.

Wat mij opvalt zijn de vaten, alles uit het hart van Frankrijk, kwaliteits producenten en de maat van de kelder, klein, maar compleet.

Na de rondleiding proeven we de wijnen, ik wordt weggeblazen door de kwaliteit, dat had ik niet verwacht vooral de witte wijn, Gura, rood Pintas en de Vintage Port 2016

Proeven bij Wine&Soul met Paula

We nemen Guru en Character mee naar ons landgoed, trekken de flessen open bij de open haard en delen ze met de gasten die daar zijn.

Ik denk dat dit de ontdekking van het jaar is; wit en rood uit de Douro Vallei.

De wijnen zijn te koop bij Andre Kerstens.

We zijn nog lang niet klaar met deze hoek van Europa, want Portugal heeft zoveel te bieden.